کارگاه داستان و کانون داستان نیم دایره

.نویسنده تنها نیمی از داستان را روایت می کند، و خواننده خود نیم دیگر را می آفریند

روز شنبه ٧ اسفند مجموعه ی داستان " شنل بزرگ " اثر " بهمن معتمدیان " در کارگاه داستان نیم دایره توسط خانم علیزاده و دوستان حاضر در کانون مورد بررسی قرار گرفته شد . طبق گفته ی جناب معتمدیان ، ایشان این مجموعه را ١۶ - ١٧ سال پیش در واکنش به داستان نویسی ای که به نثر خیلی اهمیت می دادند نوشته اند . اغلب داستانهای این مجموعه منطبق با المان های سورئال نوشته شده است . در کانون داستان نیم دایره دو داستان " خال زیبای کوچک " و " او باید آن جا می ماند " با نگاهی به کل مجموعه بررسی شد . مختصری از این مباحث در ادامه ی مطلب درج شده است .

*

همچنین در همین روز در مورد روند شکل گیری و برخی  برجستگان مکتب ادبی اگزیستانسیالیسم صحبت شد . طبق تدریس های سرکار خانم علیزاده پیشینه ی مکتب اگزیستانسیالیسم به فلسفه بر می گردد . ژان پل سارتر بانی مکتب ادبی اگزیستانسیالیسم بود . در واقع این مکتب واکنشی بر خردگرایی و تجربه گرایی بوده است و به انسان به عنوان ابر انسان معتقد است . ( اصالت وجود )

 

*

روز ١۴ اسفند همزمان با برگزاری مراسم اختتامیه ی جشنواره ی انقلاب اخرین جلسه کانون نیم دایره در سال ١٣٨٩ است .

روز ١۴ اسفند مراسم اختتامیه ی جشنواره ی انقلاب در سالن فرهنگ واقع در فرهنگسرای خاوران از ساعت ٣ تا ۶ بعداز ظهر برگزار می گردد . علاقه مندان و کلیه ی دوستانی که داستان به جشنواره ارائه کرده اند می توانند در این مراسم شرکت کنند .


داستانهای مجموعه ی شنل بزرگ اغلب با المان های سورئال نوشته شده اند . این نشانه ها  از همان داستان اول " صدای سوت قطار "  با تک گویی های راوی و اشاره به خواب دیدن حوادث نمود پیدا می کند . در خود داستان " شنل بزرگ " که عنوان مجموعه نیز هست این نشانه ها بیشتر به چشم می خورد. راوی ای که ابتدا از خاطرات کودکی خود در روستایی روایت می کند که در ادامه ی داستان متوجه میشویم که راوی در آسایشگاهی روانی زندگی می کند و حتا روستایی که از آن نام می برد روی نقشه جغرافی وجود ندارد . داستان " خال زیبای کوچک " هم از همان ابتدا با ÷ریشانی یک مرد شروع می شود که زنی را با چاقو کشته . زنی که متوجه میشویم زن خود راویست . در اغلب داستانها راوی به مکانهای تاریک و متروکه وارد ی شود . مکانهایی که به چشم دیگران نمی آید ( بیان دنیای شگفت انگیز ، وهم و خیال ) . اغلب راوی های داستانها آدم هایی غیر اجتماعی هستند . آدم هایی تنها و منزوی در جامعه که زندگی خود را بیشتر در خواب و خیال و وهم می گذرانند . البته یکی از نقدهایی که به مجموعه وارد است روایت خودآگاه و خطی داستانهاست . بدون هیچ پرش و ناخودآگاهی با زمان بندی مشخص داستانها روایت می شود . در حالیکه یکی از المان های سورئال بیان خود به خودی داستان است .

در هر حال این مجموعه ای در خور توجه و جذاب است در نوع مکتب اش . که البته بر ما معلوم نیست که نویسنده با علم به مکتب سورئال این مجموعه را پیش برده و یا نه این المان ها به صورت ناخودآگاه در داستان نمود پیدا کرده اند .

 


نویسنده : دبیرخانه کانون 55338697-021| ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳۸٩/۱٢/٩