کارگاه داستان و کانون داستان نیم دایره

.نویسنده تنها نیمی از داستان را روایت می کند، و خواننده خود نیم دیگر را می آفریند

سلام 

آزمون اول

آزمون اول برگزار شد. برای دوستانی که نتوانستند روز 14 مهرماه،‌ در آزمون شرکت کنند هنوز روز 21 مهرماه فرصت هست که در آزمون شرکت کنند و بعد از قبولی در دوره تخصصی ما که روی خلاقیت نویسندگی و نگارش داستان تمرکز دارد حضور یابند. این کارگاه جزو معدود کارگاه هایی است که به تولید نویسنده توجه دارد و نه منتقد.

 شرکت در آزمون برای تمام دوستانی که تمایل به حضور در این جلسات را دارند الزامی است. زیرا داستان هایی که در جلسات خوانده می شوند و صحبت هایی که گفته می شود نیازمند آن است که شرکت کننده از توان نویسندگی متوسط رو به بالا برخوردار باشد.

برای شرکت در آزمون صرفاً‌ باید کمی اطلاعات داشته باشید و از توان نوشتن و علاقه کافی برخوردار باشید. ازمون برای کسی که این سه شرط بالا را دارد به قدری ساده است که در صورت قبول نشدن پیشنهاد می کنیم داستان نویسی را کنار بگذارد!‌

این کارگاه فقط تا انتهای سال رایگان خواهد بود.

برای شرکت در آزمون روزهای چهارشنبه 21 مهرماه، ساعت 16 به آدرس زیر مراجعه نمایید و یا در صورت داشتن هر گونه سؤال در مورد آزمون، با تلفن 09351555643 (مصطفی مردانی)‌ تماس حاصل نمایید.

آدرس‌:‌ تهران،‌ سه راه افسریه و یا میدان خراسان، خیابان خاوران، فرهنگسرای خاوران،‌ طبقه دوم، شبکه همکاری ها،‌ سالن اجتماعات شماره 2 کانون ها.

کارگاه داستان نیم دایره

وبلاگ:‌

http://nimdayereh.persianblog.ir

 

توضیح در مورد آزمون

برای دوستانی که ادعا می کنند این آزمون محک خوبی برای کشف استعدادها نیست،‌ دو تا از سؤالاتی که در آزمون بعدی جایشان را به سؤال دیگری خواهند تا نشان داده شود که سؤال ها به کشف استعدادها گام بر می دارد. این دو سؤال ضعیف ترین سوال هایی هستند که برای پیدا کردن توانمندی نویسنده طرح شده بودند:‌

سوال بخش اطلاعات عمومی:‌

حداقل 5 رمان و یا مجموعه داستان کوتاه به همراه نویسنده نام ببرید که در آن از فرم های غیر خطی استفاده شده باشد. فرم های غیر خطی شامل‌:‌ دایره ای،‌ سیال ذهن، موازی، متقاطع و... می باشد. تعداد بیشتر نمره بیشتر خواهد داشت. ‌(2.5،‌حداکثر 3.5 نمره، هر رمان یا مجموعه داستان اضافه،‌ 0.25)

به عنوان مثال:‌ شازده احتجاب،‌ هوشنگ گلشیری. سیال ذهن.

سؤال بخش توانمندی های نویسنده:‌

زاویه دید داستان زیر را عوض کنید:‌ (1.5 نمره،‌ حداکثر 2 نمره)‌

زاویه دید ها:‌ اول شخص‌: من راوی شرکت کننده، من راوی غیر شرکت کننده،‌ ‌تک گویی درونی،‌ تک گویی بیرونی، غیر قابل اعتماد.

سوم شخص:‌ دانای کل،‌ دانای کل محدود یا  سوم شخص محدود به ذهن (که صرفا‌ً‌ در مورد یک نفر قضاوت می کند و از احوال یک نفر خبر دارد. در صورتی که سوم شخص شرکت کننده نباشد، می تواند یکی  از شخصیت های داستان که روایت درباره اوست هم قضاوت بشود)‌،‌ دوربینی یا نمایشی (‌بدون هیچ گونه قضاوت و تفسیری از داستان)‌

دوم شخص:‌ بدل از اول شخص و سوم شخص در روایت هایی که راوی به طور منطقی توان روایت ندارد.

داستان:‌

روز بیست و پنجم ماه مارس، در شهر پترزبورگ، اتفاق فوق العاده غریبی به وقوع پیوست. ایوان یاکوولویچ سلمانی که در خیابان وازنسینسکی زندگی می کرد، (نام خانوادگی اش گم شده و تابلوی مغازه اش تنها مردی را با گونه های صابون مالیده نشان میدهد، همراه با این نوشته: "حجامت هم پذیرفته می شود.") روزی خیلی زود از خواب بیدار شد و بوی نان داغ به مشامش رسید. چون از تخت بلند شد، زنش را که بانویی قابل احترام و عاشق قهوه بود، در حال بیرون آوردن گرده های نان از اجاق دید. ایوان یاکوولویچ گفت: "من امروز قهوه نمی خورم، پراسکوویا اوسیپوونا ، به جایش میخواهم نان و پیاز بخورم." (اینجا باید توضیح بدهم که ایوان یاکوولیچ بیمیل نبود فنجانی هم قهوه بخورد، اما میدانست کاملاٌ دور از انتظار است که هم قهوه و هم نان بخواهد، چون زنش روی خوشی به اینگونه هوس هایش نشان نمیداد).

 

 


در جواب دوستان که چرا آزمون می گیریم!‌ و چرا و چرا و چرا؟!

مسلماً‌ همه کسانی که در کلاس های کنکور شرکت می کنند قبول نمی شوند. اما چرا!؟‌ واقعاً‌ از خودمان بپرسیم چرا؟

یک دلیل ساده بیشتر ندارد. به اندازه کافی تلاش نکرده اند. این اندازه کافی تلاش نکردن دو تا دلیل عمده دارد‌:‌

1. طرف انگیزه و علاقه کافی ندارد. که در این صورت بهترین ابزارها و اطلاعات را هم در اختیارش بگذارید،‌ هیچ اتفاقی برایش نخواهد افتاد.

2. بلد نیست از ابزاری که دارد درست استفاده کند و یا هیچ وقت مهارت استفاده از ابزار و اطلاعاتی که دارد را به دست نمی آورد. پس در هر دو صورت،‌ این شخص به درد دانشگاه نمی خورد. چون دانشگاه دقیقاً‌ به همین دو موضوع بستگی دارد!‌

 

نکته دوم:‌

تولید نویسنده!  

مگر مهندس تولید نمی شود؟‌ مگر دکتر تولید نمی شود؟‌ مگر همین منتقد تولید نمی شود؟‌ پس زیاد دور از ذهن نیست که داستان نویس هم تو لید بشود!

مثل این می ماند که یک سیب تولید نشده،‌ از درخت افتاده!‌ همین سیبی که تولید شده،‌ ماه ها رنج و مشقت باغبان، فشار ریشه به خاک و فشار افتاب به برگ را همراه داشته تا سیب "‌تولید‌"‌ شده.  

مسخره تر از این موضوع این که، چرا فکر می کنیم هنر مبحثی تولیدی نیست؟‌ مگر فکر کردیم که هنر از چیزی به نام هر دم بیل ساخته شده!؟‌ بالاخره همین هنر هم یک سری ابزار و روش ها لازم دارد تا از یک استعداد نپخته و خام،‌ یک نویسنده قابل بیرون بیاید! در ضمن یادمان نرود که همینگوی،‌ کارور، مارکز و خیلی های دیگر نه به خاطر استعداد بالا!‌ بلکه به خاطر تلاش بی حد و اندازه خودشان تبدیل به نویسنده شده اند!‌

کسی که نمی خواهد تلاش کند و خودش را محکی بزند،‌ همان بهتر که صد سال نویسنده نشود!‌

باقی بقایتان


 

 


نویسنده : مصطفی مردانی mostafa mardani ساعت ۱٢:٢۸ ‎ق.ظ تاریخ ۱۳۸٩/٧/۱٥
تگ های این مطلب:کارگاه داستان ¡تگ های این مطلب:فرهنگسرای خاوران ¡تگ های این مطلب:آزمون داستان ¡تگ های این مطلب:نیم دایره